|
به نام خدای لایزال
با سلام در نظر دارم اشعار پدر ارجمند م را به دوستداران شعر تقدیم کنم .
رحمت الله فرید نی در تاریخ ۳/۷/۱۳۱۱ در شهرستان ارد ستان ازاستان اصفهان دیده به جهان گشود . در سن ۲۰ سالگی مشغول به شغل شریف معلمی شد . ابتدای خد متش در دور افتاده ترین منا طق بود . در سن ۲۴ سالگی با دختر مورد علا قه اش ازدواج نمودکه ایشان نیزمعلمی دلسوز و متعهد بود . و در سال ۱۳۸۳ به لقا الله پیوست . روحش شاد حاصل این ازدواج ۶ فرزند بود .۴ دختر که هم اکنون همه آنها به شغل شریف دبیری مشغول می باشند و ۲ پسر که پسر بزرگتر
شهید امیر حسین فریدنی
در عملیات مرصاد پس از ۲۶ ماه گذراندن خدمت سربازی به درجه رفیع شهادت نائل گردید و از آن به بعد خداوند ذوق و استعداد سرودن اشعاری در مدح اهل بیت و اشعارعامیانه و همچنین اشعاری به زبان و گویش ارد ستا نی را به ایشان اهدا نمود. تخلص شاعر (رحمت) است
+ نوشته شده در شنبه بیستم بهمن 1386ساعت 14:2 توسط پروین
|
صحبت امام حسین با علی اکبر گمان مبر که گفتم برو دل از تو بریدم نفس بریده و من همرهت پیاده دویدم دلم به پیش تو جان در غفا دیده به قامت خدای داند و دل شاهد است که من چه کشیدم ز اشک دیده لبم تر شد آن زمان که به خیمه زبان خشک تو را در دهان خیس مکیدم نه تیغ شمر مرا می کشد نه نیزه خولی زمانه کشت مرا لحظه ای که داغ تو دیدم هنوز العطشت می زند شراره به جانم صدای یا ابتای تو را به گوش شنیدم
+ نوشته شده در شنبه بیستم بهمن 1386ساعت 7:17 توسط پروین
|
خبر نمی دانم چرا این بلبل عشقم سر به زیر پر دارد گمانم از غم و درد دل رحمت خبر دارد نمی دانم چرا پژمرده شد این گل به بوستانم گمانم از غم و درد دل زینب خبر دارد نمی دانم چرا سیلاب می ریزد ز چشمانم گمانم از لب خشکیده ی اصغر خبر دارد نمی گیرد قرار این دل درون سینه ام اکنون گمان از لرزش گیسوی آن اکبر خبر دارد حنا دیگر نمی گیرد چرا رنگی به دستانم گمانم او ز ناکامی آن قاسم خبر دارد قلم پای خودت را تو منه بیرون ز حد خود که رحمت مینویسدچونکه ازغمها خبر دارد
+ نوشته شده در جمعه نوزدهم بهمن 1386ساعت 9:49 توسط پروین
|
جامه تقوی روزی که خدا جامه تقوی به تنم کرد از درد و غم روی جهان بی خبرم کرد یک دست به سجاده و یک دست به قرآن از گردش این چرخ و فلک او خبرم کرد دیگر ز بر گردش روزی نخورم غم شکرانه دهم چونکه مرا هو خبرم کرد
+ نوشته شده در چهارشنبه هفدهم بهمن 1386ساعت 9:56 توسط پروین
|
یا علی یا علی درمانده ام دستم بگیر در جهان وا مانده ام دستم بگیر غیر تو کی دادرس باشد مرا من ندارم کس بیا دستم بگیر جان بانوی عزیزت فاطمه این جهان و آن جهان دستم بگیر در ره طفلان تو جان می دهم جان طفلانت بیا دستم بگیر آتش عشقت به جان پرورده ام سوختم در عشق تو دستم بگیر گر نگیری دست من افتاده ام دست گیری تو بیا دستم بگیر من ندارم در جهان غیر تو کس ای امید بیکسان دستم بگیر بر گدایان می دهی انگشتری از گدایان کمترم دستم بگیر در لحد جایم بود بسیار تنگ زیر بارم تو بیا دستم بگیر سور اصرافیل چون سر میزند یا علی آنجا تو هم دستم بگیر چون ندارم طاقت برخاستن یا علی آنجا بیا دستم بگیر رحمت این اشعار را با غم سرود غمگسارم ای علی دستم بگیر در میان بحر غم افتاده ام تو بیا در بحر غم دستم بگیر
+ نوشته شده در دوشنبه پانزدهم بهمن 1386ساعت 11:45 توسط پروین
|
اصفهان پايتخت فرهنگي جهان اسلام بيا رويم به صفاهان كه شهر ايران است به هر كجا كه روي صوت ، صوت قرآن است به جاي آب ز رودش عسل همي آيد كه هرچه نعمت حق است در آن فراوان است صداي صوت اذان از مناره مي آيد هزار مسجد و منبر در آن نمايان است بيا رويم به نقش حهان كه تا بيني كه چند گنبد فيروزه سر بر آسمان است اگر روي به كوي گذشتگان جهان هزار غنچه ي نشكفته در آن خاك است خوشا به حال كسي كه نام نهادچنين كه پايتخت فرهنگي جهان اسلام است چنان حقيقت شيرين بگفته اين رحمت از آن زمان كه برفته از شهرش گريان است
+ نوشته شده در چهارشنبه هشتم فروردین 1386ساعت 12:44 توسط پروین
|
مور نه دانه ای نه غذایی گرفته ام از مور نه لقمه ای به دهانم نموده ام به زور نه پای خود زگلیمم نموده ام دراز هزار شکر نمودم که داد نان و پیاز گهی مرا به مکه بردگاه به کب و بلا که مویه های مرا ببیندش آنجا همه بگویند اگر شکر حق بجا آری که دست خود ز شعر خودت برداری خدای روز قیامت تو را کند یاری ز من تو دست بدارو مده تو دلداری چونام من ز ازل اونهاده است رحمت به (ر ) نقطه نهدتا به من دهد زحمت
+ نوشته شده در یکشنبه هجدهم تیر 1385ساعت 0:32 توسط پروین
|
راز دل نوشته ام کنون راز دل بر دفتر نموده است فلک خاک غم بر سر ببسته دست مرا پای نمود در گل تمام کار جهان بین مرا شده مشکل اگر خنده به لب بغض در گلو دارم منم نزد خلایق آبرو دارم شکست شیشه عمر پسر ملول گشتم ز بعد مرگ زنم زنده من بگور گشتم به کنج کلبه خود گریه ها بسی کردم هزار مرتبه هر روز از غمم مردم چه بود جرم وخطایم اگر کسی میگفت مرا اشک ندامت ز دیده ام میسفت نه پای خویش به موری فشرده ام در راه ز مهربانی من خدا بود آگاه
+ نوشته شده در شنبه هفدهم تیر 1385ساعت 23:55 توسط پروین
|
سپیده صبح دمید و اذان بگوش رسید به لاله ها ی زمانه بداد صبح نوید که بهر شکر خداوند قادر دانا سری به سجده نما بهر خالق توحید بگو که شکر نماییم به صبح صادق تو که می دهد به تمام جهانیان نوید جهان و هر چه در اوست ذکر تو گویند سزد که ذکر تو گویم قسم به صبح سپید چو نیمه شب دل رحمت ز غم به درد آمد ندا رسید مخور غم مشو زما نومید
+ نوشته شده در چهارشنبه هفتم تیر 1385ساعت 23:2 توسط پروین
|
امشبم در كلبه ام كي در برويم وا كند غير غم كي در جهان راز مرا افشا كند هر كه ايد سوي من يك بار غم آورده است كي تواند راز غم را پيش من افشا كند شير غم را مادرم اندر دهانم چون گذاشت اشك جشمم اين زمان راز مرا افشا كند درد خود را در شبی گفتم طبیب رازقی من نگفتم راز من را در جهان افشا کند بلبلی یک آشیان در خار گل بر پا نمود حق ندارد باغبان راز و را افشا کند جغد در ویرانه معوا دارد و بلبل به باغ راز جغد بینوا بلبل چرا افشا کند رحمتم می سوزدش در شام تار زندگی حق ندارد راز خود را پیش کس افشا کند
+ نوشته شده در دوشنبه پنجم تیر 1385ساعت 23:29 توسط پروین
|
با سلام
ابياتي در وصف غم از دست دادن همسر +++++++++++++++++++++++++++++++++++++++ رفتي بسوي دوست مبارك رفتنت گفتي سخن هر آنچه تو گفتي مباركت با من چرا ترك سخن را نموده اي بردي لباس آخرتم را مباركت كم بود درد و غم دوري امير رفتن بسوي جنان و امير مباركت ديدند تورا كه جامه زرين بتن بدت ابرو كمان نموده به محشر مباركت
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
رفت آنكه مرا در شب غم مونس جان بود رفت آنكه مرا روح و روان مونس جان بود هر جا كه رود دست خدا باد پناهش حرفش به خدا بهر دلم آب روان بود گويا ملكي بود ز درگاه خداوند الفاظ همه ذكر خداوند منان بود بادا مبارك به تنت جامه تقوي روح ازتن من رفت كه او روح و روان بود
+ نوشته شده در جمعه دوم تیر 1385ساعت 22:46 توسط پروین
|
|
|
.jpg)
